Over mij

Mijn naam is Marsha Schilder. 

Ik werk al jarenlang met veel liefde en betrokkenheid in het basisonderwijs. In de klas en op school heb ik van dichtbij gezien hoe groot de impact van verlies kan zijn op kinderen, gezinnen en teams. Niet alleen bij overlijden, maar ook bij veranderingen zoals scheiding, ziekte, verhuizing of het verlies van veiligheid en vertrouwen.

Wat mij daarbij steeds opnieuw raakte, was hoe vaak verdriet onzichtbaar blijft. Kinderen laten het niet altijd zien met woorden, maar het uit zich vaak in gedrag, stilte, boosheid, terugtrekken of zelfs lichamelijke klachten. Tegelijkertijd zag ik ook het ongemak en de handelingsverlegenheid die volwassenen soms kunnen ervaren wanneer een kind of collega met verlies te maken krijgt. Niet uit onwil, maar omdat het vaak lastig is om woorden te vinden of omdat kennis en handvatten ontbreken. Mede daardoor ontstond mijn verlangen om mij verder te verdiepen in rouw en verlies.

Ik volgde de post-hbo opleiding Begeleiden bij Rouw en Verlies, waarin ik onder andere werd geïnspireerd door het gedachtegoed van Manu Keirse en andere professionals binnen het vakgebied. Mijn ervaring in het onderwijs, gecombineerd met deze verdieping, vormt vandaag de basis van Praktijk M.

Naast mijn professionele achtergrond hebben ook persoonlijke verlieservaringen mij gevormd. Ze leerden mij hoe belangrijk het is dat iemand niet direct probeert op te lossen wat pijn doet, maar met aandacht aanwezig is.

In mijn begeleiding staan rust, veiligheid en verbinding centraal. Ik geloof niet in snelle oplossingen of het ‘moeten verwerken’ van verdriet. Waar ik wel in geloof, is de kracht van vertragen, luisteren en zorgvuldig afstemmen op wat iemand nodig heeft. Vanuit die aandacht kan langzaam weer ruimte ontstaan voor houvast, veerkracht en gelijkmoedigheid.

Met Praktijk M bied ik begeleiding aan kinderen, jongeren en volwassenen, maar ondersteun ik ook scholen en organisaties bij het bespreekbaar maken van rouw en verlies. Mijn wens is om bij te dragen aan een samenleving waarin verdriet er niet alleen mag zijn, maar ook gedragen kan worden — samen.